This video cannot be played
Angliya terma jamoasining sobiq himoyachisi, hozirda o’t o’chiruvchi bo’lib ishlayotgan Abbi Makmanusning kundalik hayotiga nazar.
«Ikkalamiz ham shunchaki turib qoldik – bu g’alati edi. Ilgari biz birga kiyinish xonasida bo’lardik, endi esa bu kiyikning o’rnidan turishini xohlardik.»
Angliya terma jamoasining sobiq himoyachisi Abbi Makmanus va «Lester Siti»ning sobiq hujumchisi Jess Sigsvort uchun professional futbolchidan o’t o’chiruvchiga o’tish kutilmagan lahzalarga to’la bo’ldi.
Eng yodda qolarlardan biri – ular Katta Manchester o’t o’chirish va qutqaruv xizmatida ishlagan paytida panjaraga qamalib qolgan kiyikni ozod qilishda yordam berishgan.
Bir lahzada ular «Manchester Yunayted» va «Lester Siti» ayollar Superligasining kiyinish xonalarida birga bo’lishardi; keyingi lahzada esa ular dubulg’alar va nafas olish apparatlarida yonma-yon turishardi.
«Bu biz bir-birimizga qarab, bu qanday qilib bizning hayotimizga aylandi, deb o’ylagan lahzalardan biri edi», – deb eslaydi Makmanus.
Makmanus (o’ngdan ikkinchi yuqorida) va Sigsvort (o’ngda yuqorida) «Manchester Yunayted»da ikki mavsum birga o’ynagan
Angliyaning shimolida o’sib ulg’aygan ularning yo’llari «Manchester Yunayted»da kesishdi va ularning do’stligi kasbiy tanlovlarida muhim rol o’ynadi.
«Bir nechta klublar bor edi, ular ikkalamizni ham xohlashardi», – deydi Makmanus. «Biz birga ko’chib o’tamiz, dedik. «Lester»ga ketish juda katta bo’ldi, chunki Manchester uyim.
Jessning u yerda bo’lishi taskin beruvchi adyolga o’xshardi. Biz bir necha yil birga yashadik.»
Professional futbolchilik faoliyati har doim ham o’yinchilarning o’z shartlari bilan tugamaydi, Makmanus (2023-yilda) ham, Sigsvort (2024-yilda) ham jiddiy jarohatlar tufayli nafaqaga chiqishga majbur bo’lishdi.
«Men tibbiy ko’rikdan o’tdim», – deydi Makmanus. «Oyog’im qattiq sindi. Buni hazm qilish juda qiyin bo’ldi. Men 18 oy davomida qaytishga harakat qildim, lekin jarroh oxir-oqibat: «Sen tugading», dedi.
«Futbol butun hayotingiz. Buni 16 yoshingizdan beri qilasiz, keyin to’satdan katta olam sizga yuzlanadi.»
Uning jarohati yana bir muhim voqeani soyada qoldirdi.
«Men onamga zambiladan qo’ng’iroq qilib: «Oyog’imni sindirdim», dedim. Nega u bunchalik stressda ekanligini tushunmadim, lekin u ikki kundan keyin 30 yoshga to’lgan kunimga syurpriz tashkil qilgan edi. U oyog’imdan ko’ra partiyadan ko’proq g’azablangan edi.»
Sigsvort ham shunga o’xshash vaziyatga duch keldi, 2017-yilda olgan jarohatidan tuzalgandan so’ng «Lester»da yana tizzasidan jarohat oldi.
«Ovoz esimda», – dedi u. «Men buni qilganimni bildim. Meni olib ketishayotganda, shlyapamni ko’zlarimga tortdim va o’yladim: «Men bundan qaytmayman». Men buni yana ruhiy jihatdan boshdan kechira olmadim.»
Jess Sigsvort (chapda) Angliya yoshlar terma jamoalarida o’ynagan, Abbi Makmanus esa «Lionesses» uchun 18 ta o’yin o’tkazgan
Tuni futbol orqali qayg’uni qanday yengib o’tmoqda
Nima uchun Putellasning «London Siti»ga o’tishi WSL tarixidagi eng katta transfer bo’ladi
Nafaqaga chiqish ikkalasini ham yangi maqsad izlashga undadi, «Lester»ning kiyinish xonasidagi suhbat hal qiluvchi ahamiyatga ega bo’ldi.
«Biz bir kuni bir-birimizga qarab: «Biz o’t o’chirish xizmatiga qo’shilamiz», dedik», – deydi Makmanus. «Endi esa biz bu yerda o’tiramiz, bu g’alati.»
Ikkalasi uchun ham futbol va o’t o’chirish o’rtasidagi o’xshashliklar ularning o’tishini osonlashtirdi.
«Jamoa bo’lib ishlash, bosim, bu juda o’xshash», – deydi Sigsvort. «Biz ofisda harakatsiz o’tirsak aqldan ozardik.»
Futbolda nishonni himoya qilish faxri o’t o’chirish xizmatida almashtirildi.
«Meni kuldiradi, chunki Jess gol urib, nishonni o’pardim – men hech qachon nishonni himoya qilmaydigan ishda ishlamaganman», – deydi Makmanus. «Biz futbol nishonini o’t o’chirish xizmati nishoniga o’zgartirdik.»
Bir necha oy oldin qo’shilgan holda, u Sigsvortga ishga qabul qilish jarayonida ham yordam bera oldi, bu uning do’sti tomonidan qadrlanadi.
«Bu kulgili, chunki u doimo mening sardorim edi», – deydi Sigsvort. «Doimo odamlarga yordam beradi, doimo yetakchilik qiladi. U menga o’t o’chirish xizmatiga kirishda ham xuddi shunday yordam berdi.»
Makmanus (chapda) o’t o’chiruvchilar tayyorlash paytida hamkasbi bilan birga
Ular ikkalasi ham elita sporti ularni favqulodda vaziyatlarga tayyorlaganiga rozi bo’lishdi.
«Biz bosimdan zavqlanamiz», – deydi Sigsvort. «Futbolda siz olomon oldida o’ynaysiz, diqqat markazidasiz, doimo o’zingizni isbotlamoqchisiz. Bu mentalitet sizni hech qachon tark etmaydi.»
Hatto kundalik tartib ham tanish.
«O’t o’chirish xizmatiga kirish uchun juda ko’p fitnes testlaridan o’tishingiz kerak», – deydi Makmanus. «Biz ko’p PT qilamiz va futbol jamoasi sifatida birgalikda bo’lganingiz kabi bu yerda ham shunday.
«Aytish juda g’alati, lekin mashg’ulotning charchagan qismida bo’lganingizda, o’shanda jamoa bo’lib ishlash boshlanadi. Agar siz juda issiq olovda bo’lsangiz, bu ishda ham xuddi shunday, siz bir-biringizni tortib olishingiz kerak. Hech kim ortda qolmaydi – bu futbol mavsumidan oldin bo’lgani kabi.
«Siz yetib kelasiz, jihozingizni tartibga solasiz, birga mashq qilasiz, birga ovqatlanasiz.
«Agar biz futbol o’yinida mag’lub bo’lsak, keyin uni tahlil qilamiz. Bu yerda ham qiyin ishlardan keyin xuddi shunday. Bu bir katta oilaga o’xshaydi.»
Shunga qaramay, o’yin kunlarining jihatlari bor, ular sog’inishadi.
«Siz chiqib ketishdan oldingi lahza», – deydi Sigsvort. «Kiyinish xonasida musiqa yangraydi, hamma baqiradi. Menimcha, siz buni abadiy sog’inasiz.»
Yaqinda ular Ispaniyada bo’lib o’tgan favqulodda vaziyatlar xizmatlari turnirida o’t o’chirish xizmatini himoya qilib, butsalarini yana kiyishdi. Ular g’alaba qozonishdi, garchi Sigsvortning darvozadagi qisqa vaqti rejalashtirilgandek o’tmadi.
«Biz Jessning to’pni yuqoridan o’tkazib yuborganini eslamaymiz», – deb kuladi Makmanus.
«Men markaziy hujumchiman!» – javob berdi Sigsvort. «Ular meni to’rga tiqishdi. Bir qiz shunchaki zarba berdi va men xayol surib qoldim.»
Sigsvort va Makmanus (markazda) Ispaniyaning Salou shahrida bo’lib o’tgan favqulodda vaziyatlar xizmatlari futbol ligasi turnirida g’olib chiqqan Katta Manchester o’t o’chirish va qutqaruv xizmati jamoasining a’zosi edi
Jess Sigsvort va hamkasbi o’t o’chiruvchilar tayyorlash mashg’ulotidan so’ng
Ikkalasi ham ayollar futbolining o’zgarishiga bevosita guvoh bo’lishdi.
«Men «Manchester Siti»ga qo’shilganimda, shunchaki o’ynash uchun 380 funt sterling to’lardim», – deydi Makmanus. «Endi kichkina qizlar Ella Tunning futbolkalarini kiyib yurishadi. Bu eng yaxshi narsa, chunki qizlar nihoyat yo’lni ko’rishlari mumkin.»
«Biz yoshligimizda professional ayol futbolchilarga qarab o’sganimiz yo’q. Endi kichkina qizlar ushbu hayotga chin dildan intilishlari mumkin», – deydi Sigsvort.
Va nafaqaga chiqishni boshdan kechirgan ikkala o’yinchi ham futbol o’ynagandan keyin ham shaxs bo’lishlari mumkinligini tushunishadi.
«Hayot futbol bilan to’xtab qolmaydi», – deydi Sigsvort. «Biz unga shunchalik berilib ketdikki, bu biz abadiy sevadigan yagona narsa deb o’ylaymiz. Lekin men hozir ishimni yaxshi ko’raman. Men yana shaxs bo’lishni yaxshi ko’raman.»
Makmanus ham xuddi shunday his qilmoqda.
«Agar siz futboldan nafaqaga chiqayotgan bo’lsangiz, ha, siz uni sog’inasiz», – dedi u. «Lekin siz yana sevib qolishingiz mumkin bo’lgan narsani topishingiz mumkin.»